Time to record! Fabian Prezja, λύσε μας τις απορίες.

Ο Fabian Prezja είναι ένας μουσικός παραγωγος, συνθετης και μουσικός, ενεργός σε ένα μεγάλο φάσμα μουσικών ιδιωμάτων σε διεθνές επίπεδο. Αριστούχος απόφοιτος  Μουσικής Παραγωγής του Univercity of Wales (UK) και αποδεκτης κρατικής υποτροφίας για τις σπουδές του. Έχει συνεργαστεί με διεθνούς φήμης καλλιτέχνες από σχήματα όπως  Diabulus in Musica, Epica,Hangover Hero etc. Παράλληλα με την διεθνή καριέρα του ως μουσικός παραγωγος, έχει δουλέψει ως ραδιοφωνικός παραγωγος στον ΜMR (USA), σε δισκογραφικές εταιρίες όπως Metal Messiah Records και σαν αναλυτής DSP στην LFA (USA) και Gearevu (USA).

- Πώς ήρθες σε επαφή με τη μουσική του Django?

Πρέπει να έχει αρκετά χρονια, δεν θυμάμαι πως συνέβη ακριβώς νομίζω πρέπει να ήταν μέσω του youtube που δόθηκε το έναυσμα να ψάξω την Manouche σκηνή. Η αλήθεια είναι ότι έχω ακούσει και παίξει τόση Gypsy Jazz πια, που πραγματικά αισθάνομαι σαν να ήμουν δεμένος με αυτήν τη μουσική όλη μου τη ζωή!

- Έχεις έντονη παρουσία και στον χώρο του metal. Θεωρείς ότι η gypsy jazz είναι metal κατά μια έννοια;

Ξέρεις ποτε δεν κάθισα να το σκεφτώ ενεργά, ήταν όλα μέσα στο πρίσμα των αγαπημένων μουσικών μου!

Μπορώ να δω όμως την επαναστατική και έντονη ενέργεια που εκπέμπεται και από τις δυο αυτές μουσικές! Το έντονο performance, και την μεγάλη πρόκληση οσον αφορά στην παραγωγή που με τράβηξε έμμεσα να δραστηριοποιηθώ και στις δυο αυτές μουσικές, μεταξύ άλλων!

Ξέρεις υπάρχει ένα περίεργο φαινόμενο με τη Metal και τη Gypsy Jazz, σε καμια από τις δυο  δεν υπάρχει περιθώριο και ανοχή για 'λάθη’, γιατί είναι τόσο χαρακτηριστικές, απαιτητικές και άμεσα αναγνωρίσιμες που απλά βυθίζεται όλο το καράβι με το παραμικρό!

- Ηλεκτρική κι ακουστική μουσική. Έχεις διαφορετική προσέγγιση στη "φιλοσοφία" του ήχου όταν δουλεύεις με διαφορετικά είδη;

Θα σου πω ότι σε γενικές γραμμές τα βασικά μέσα παραγωγής δεν αλλάζουν παρα πολύ, ο τρόπος και η φιλοσοφία του χειρισμού αυτών των μέσων είναι αρκετά διαφορετικός. 

Μιλάμε για δυο τελείως διαφορετικές αγορές και μουσικές αντιλήψεις. Στη δεδομένη ηλεκτρική v/s ακουστική αλλάζει και η ποσότητα του εξοπλισμού που κρίνεται αναγκαία. Όλα αυτά κρίνονται με βάση μια γενική φιλοσοφία που έχω. Η απαρχή της αισθητικής προσέγγισης και γενικής φιλοσοφίας μου σε όλες τις μουσικές συμπεριλαμβανόμενης της jazz manouche, έχει συνήθως να κάνει με το ιδίωμα του μουσικού στυλ, την σύνθεση το ύφος και τα συναισθήματα που θέλει να μεταδώσει ο καλλιτέχνης και πως αυτά με αγγίζουν και προσωπικά. Το πιο σημαντικό πράγμα είναι να έχεις γούστο και αφτί, να μπορείς να ξέρεις με τι έχεις να κανεις, και τι πρέπει να κανεις.

Φυσικά, υπάρχουν κάποιες κλισέ τάσεις που προσωπικά δεν με αγγίζουν καθόλου. Γενικά είναι ο χώρος έτσι που αφήνει περιθώριο σε φτηνά τρικ και ανούσιες προσεγγίσεις. Πιστεύω πως η ομοιομορφία, από όπου κι άν προέρχεται, δεν ωφελεί σε τίποτα κανέναν. 

Αυτό που ουσιαστικά πάντα με ενδιαφέρει ως παραγωγό, είναι να εξασφαλίσω ότι, τα συναισθήματα μεταδίδονται όσο το δυνατόν καλύτερα και το πνεύμα η υφή και η ενέργεια που χαρακτηρίζει την εκάστοτε μουσική να μη χάνονται ποτε. Παράλληλα όμως προσπαθώ να επενδύω το γούστο μου στον ήχο και την προσέγγιση, κάνοντας σίγουρο ότι το αποτέλεσμα είναι μοναδικό και συναρπαστικό για τον ακροατή και για τους μουσικούς που  συνεργαζόμαστε.

- Στο τεχνικό μέρος του θέματος: Πολλές gypsy jazz κυκλοφορίες δεν "ακούγονται" και τόσο gypsy jazz από πλευράς ηχοληψίας και παραγωγής... Γιατί συμβαίνει αυτό;

Θα σου πω, σε γενικές γραμμές αυτό που λείπει από πολλές κυκλοφορίες είναι το πνεύμα και η υφή του ήχου, το χαρακτηριστικό sonic ιδίωμα που προσδίδει τον Gypsy Jazz ήχο απλά δεν είναι εκεί! Υπάρχει ένα ρητό που λέει: ''ό ήχος είναι στα δάχτυλα'', το άλλο μισό του, έπρεπε να λέει: '' αλλα χωρίς την σωστή προσέγγιση ο ήχος δεν είναι πουθενά! ''. Αναπόφευκτα όταν έστω και ένα από τα στοιχεία μιας ολοκληρωμένης δουλειάς λείπει, τα υπόλοιπα στοιχεια υποβαθμίζονται και αλλοιώνονται, κάνοντας το σύνολο ανίκανο να πετύχει τον στόχο. Την μετάδοση των συναισθημάτων και του πνεύματος του ήχου της μουσικής μαζί με τις αισθητικές αξιες που φέρει στον ακροατή.

Τώρα γιατί αυτό συμβαίνει συγκεκριμένα, υπάρχουν πολλοί λόγοι. Ο κύριος λόγος είναι η έλλειψη αφτιού και γούστου, πάνω στην συγκεκριμένη μουσική. Τα τεχνικά skills είναι απλά τεχνικά skills και ουσιαστικά είναι αυτονόητα σε επαγγελματικό - διεθνές επίπεδο (τοπικά γίνεται "του καραγκιόζη ο γάμος", ας μην πάμε εκεί καλύτερα), πολλοί παραγωγοί σταμάτησαν στα τεχνικά, και ουσιαστικά από "παραγωγοί" γίνανε, τεχνικοί στις καλύτερες των περιπτώσεων… δεν έδωσαν τον χρόνο να αναπτύξουν γούστο, αφτί και να τολμήσουν.Oυσιαστικά αυτός είναι ο κύριος λόγος που ακούμε δίσκους Gypsy Jazz με sonics των pix lax, και αν!

- Θα έλεγες ότι στους κλασικούς δίσκους της gypsy jazz στη μετά-Django περίοδο υπάρχουν κάποια "τρικ"-"συνταγές" για το συγκεκριμένο ηχητικό αποτέλεσμα; Τί είναι αυτό που διαφοροποιεί τον ήχο του Stochelo, του Romane ή του Bireli πέρα από το παίξιμό τους; Γιατί ακούμε διαφορετικά τις δουλειές τους;

Δεν θα έλεγα ότι μπορούμε να μιλήσουμε για συνταγές γιατί αυτό θα απέπεμπε σε ένα επαναλαμβανόμενο υπολογισμένο αποτέλεσμα. Παρολαυτά,υπάρχουν συγκεκριμένες διαφορετικές προσεγγίσεις στον καθένα ξεχωριστά! Και οι τρεις μεγάλοι στο manouche ιδίωμα έχουν επενδύσει πολύ χρόνο στην παραγωγή και αυτό είναι που τους διαφοροποίησε σε συνδυασμό με το παίξιμο τους στην συνείδησή μας. 

Είναι πολλά αυτά που μπορούμε να δούμε εις βάθος, θα καλύψω τα βασικά χαρακτηριστικά αυτών το προσεγγίσεων για έναν μουσικό απ' τούς προαναφερθέντες, φέροντας κάποιες αντιθέσεις που συναντάμε στους άλλους.

Ας πάρουμε ως παράδειγμα τον Romane στους σύγχρονους δίσκους του. Ο άνθρωπος και ο παραγωγος του λατρεύουν το stereo! Είναι λίγο χιουμοριστικό αυτό το φαινόμενο γιατί οι βασικές και πρωταρχικές επιρροές στην Gypsy Jazz ως ηχητικές πηγές είναι mono. Πιστεύω πραγματικά πως αν μπορούσε να πάει "πέρα από τα ηχεία" o Romane, θα πήγαινε! Βλέπουμε μια τάση διπλών ρυθμών στα άκρα του stereo και όλος ο χώρος στο κέντρο και ενδιάμεσα να είναι εστιασμένος στην solo κιθάρα και το μπάσο. H συχνοτικές τους αποκρίσεις διαφέρουν, τα ρυθμικά είναι σχεδόν σκοτεινά ενώ το μπάσο είναι από τα πιο πλούσια μπάσα σε όλη την manouche σκηνή!

Η solo κιθάρα του Romane λάμπει όσο ακριβώς πρέπει, ώστε να συνεχίσει να είναι συνδεδεμένη με το σύνολο! Just right που λένε! 



Eν αντιθέσει με τον Bireli, αυτές οι αισθητικές αξίες είναι σχεδόν ανάποδες σε συχνοτικό επίπεδο κυρίως! 
Μπορούμε να φανταστούμε αυτό το μοίρασμα στο ηχητικό πεδίο και το συχνοτικό πλατό, ταυτόχρονα, σαν ένα φαρδύ χωνί! Αυτού του είδους η προσέγγιση είναι μεγαλειώδης, θέλει την προσοχή του ακροατή, θέλει να μη είναι backround, έχει κάτι να πει, και πάνω απ' όλα είναι Μοντέρνα! Ας σημειώσουμε ότι ιστορικά καθιερώθηκε σε μεγάλο βαθμό από τον παραγωγο τον Beetles, Sir George Martin!

Βλέπουμε επίσης μια σημαντική πτυχή που αναδεικνύει τον χρόνο και τη λεπτομέρεια που δόθηκαν για τη παραγωγή. Κάθε προσέγγιση προσαρμόζεται σε κάθε κομμάτι ξεχωριστά! Βλέπουμε δηλαδή κομμάτια στους ιδιους δίσκους αυτού του μεγαλειώδους stereo που είναι σχεδόν mono, γιατί αυτό απαιτούσαν όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά του κομματιού για να διεκπεραιωθεί ο σκοπός του κομματιού! 

Εν κατακλείδι μπορώ να πω ότι αυτή η προσέγγιση που παρομοιάσαμε με χωνί, έχει χρησιμοποιηθεί κατα καιρούς, με κάποιες διαφοροποιήσεις ή όχι, κι από άλλους παίκτες, ακόμα και από μερικούς από τους άλλους μουσικούς που αναφέραμε όπως ο Rosenberg. Aλλα, την πιο έντονη παρουσία σε αυτήν τη φιλοσοφία και προσέγγιση οσον αφορά στο μοντέρνο στοιχειο που εκπέμπει, την έχει ο  Romane. Είναι ο πιο τολμηρός!

- Ποιά κατά τη γνώμη σου πρέπει να είναι τα στάδια για να κάνει ένας μουσικός που παίζει αυτό το είδος μια πετυχημένη παραγωγή;

Ας δούμε τα βήματα που απαιτούνται σε κάθε παραγωγή, σε γενικές γραμμές. Κάθε διαδικασία έχει τα δικά της παρακλάδια και αυτά τα αντίστοιχα δικά τους. Όλα όμως είναι βασισμένα στο υλικό του καλλιτέχνη και την φιλοσοφία και προσέγγιση του παραγωγου. Aυτά τα στοιχεια είναι η βάση των υπολοίπων. Όλα είναι συνδεμένα μεταξύ τους και εξαρτώνται από τα προηγούμενα, αυτός είναι πάγιος κανόνας.

Προετοιμασία, οργανα, και υλικό -> Ηχογράφηση -> Overdubs/Editing -> Mixing -> Mastering - > Τελικό προϊόν

Τα πράγματα είναι αρκετά ξεκάθαρα όσον αναφορά στην αλληλουχία των διαδικασιών. Στην Gypsy Jazz μπορούμε να κρατήσουμε αυτήν την αλυσίδα χωρίς το editing. Όταν κάθε βήμα είναι σωστά δομημένο και εκτελεσμένο από τον παραγωγο και τον μουσικό, η μουσική θα βρίσκεται στο καλύτερο δυνατό state που μπορεί, από κει και πέρα, η επιτυχία θα φανεί μακροπρόθεσμα. Πάντα μια σωστά δομημένη και εκτελεσμένη αλυσίδα φέρει μια τεραστια εμπορική προοπτική στην μουσική, πέραν όλων των άλλων αξιών που φέρει. Όλες οι διαδικασίες  βασίζονται στον παραγωγο και τον μουσικό, και στο κατά ποσο είναι ικανοί να ανταπεξέλθουν σε υψηλά στάνταρς.

To site του Fabian "Prezja Productions", είναι: www.prezjaproductions.com

Υ.Γ. Με τον Fabian γνωριστήκαμε μέσω net μέσα  από το group για την gypsy κιθάρα στο facebook. Όταν μου ζήτησε κάποια πρωτότυπη δουλειά μου για να "πειράξει", το μόνο που είχα στη διάθεσή μου ήταν ένα πρόχειρο home recording ενός valse που σκάρωνα τότε. Του το έστειλα και το αποτέλεσμα της "παρέμβασής" του μπορείτε να το ακούσετε παρακάτω. Προσωπικά η δουλειά του και η αισθητική του καθώς και η πλήρης εμπιστοσύνη μου στις ικανότητες και στο "αφτί" του είναι οι μόνοι λόγοι που έχω μπει στη διαδικασία να σκέφτομαι μια ολοκληρωμένη προσωπική δουλειά σε συνεργασία φυσικά μαζί του.

Φίλε Fab, ευχαριστώ για όλα.

Μουσικό Χωριό 2013 - Εγαστήρι "La touche manouche"

La touche Manouche - Le Jazz Tzigane

με την Ουρανία Λαμπροπούλου (σαντούρι)

και τον Γιάννη Τζιάλλα (κιθάρα)

"Μια προσέγγιση της jazz manouche, του μουσικού στιλ που προέκυψε από τη σύνδεση της Αμερικάνικης jazz και της τσιγγάνικης μουσικής στην μεσοπολεμική και μεταπολεμική Γαλλία, με κύριους εκφραστές της τον κιθαρίστα Django Reinhardt και τον βιολιστή Stephane Grappelli.

Το σεμινάριο θα περιλαμβάνει παρουσίαση των βασικών αρμονικών δομών (progressions) που απαντώνται στην jazz manouche, ανάλυση συγκεκριμένων standards και διδασκαλία του μελωδικού θέματος και της συνοδείας, βασικές αρχές του αυτοσχεδιασμού - φρασεολογία κι εφαρμογή πάνω στις διδαχθείσες αρμονικές δομές.

Το ρεπερτόριο θα είναι βασισμένο στις συνθέσεις του Django Reinhardt και σε παραδοσιακές τσιγγάνικες μελωδίες.

Η κιθάρα, το όργανο μέσω του οποίο ο Django Reinhardt εδραίωσε την jazz manouche και το σαντούρι, το όργανο πρωταγωνιστής της τσιγγάνικης παράδοσης, συναντώνται σε ένα μουσικό διάλογο-εξερεύνηση των μελωδικών και συνοδευτικών δυνατοτήτων τους.

Το σεμινάριο είναι ανοιχτό σε παίχτες σαντουριού και κιθάρας όλων των επιπέδων."

Γ. Τζιάλλας, Γ. Βακαλούδης, Ο. Λαμπροπούλου, S. Teper,
Γ. Παπαβασιλείου, Κ. Γκολφινόπουλος

Κάπως έτσι ανακοινώναμε με την Ουρανία Λαμπροπούλου το εργαστήρι που πραγματοποιήθηκε στο Μουσικό Χωριό την δεύτερη περίοδο, από τις 26 Αυγούστου ως την 1η Σεπτέμβρη του 2013, λίγους μήνες πριν. 

Σήμερα, λίγες μόλις μέρες μετά την ολοκήρωση της διοργάνωσης και με την όλη εμπειρία "φρέσκια" στο μυαλό, νομίζω πως έχει ενδιαφέρον να μοιραστώ μαζί σας τις εντυπώσεις μου αλλά και όλο το συναισθηματικό-μουσικό "παρασκήνιο" που στήθηκε μέσα μου κατά την προετοιμασία και καθ' όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης.

Μια από τις έγνοιες που είχα στο μυαλό μου κατά την προετοιμασία, αλλά και κατά τη διάρκεια του εργαστηρίου, ήταν η τελευταία πρόταση της ανακοίνωσης: "Το σεμινάριο είναι ανοιχτό σε παίχτες σαντουριού και κιθάρας όλων των επιπέδων". 

Πώς θα μπορούσαμε να οργανώσουμε με επιτυχία αυτό το σεμινάριο για όλους τους συμμετέχοντες ανεξαρτήτως επιπέδου; Έχοντας μάλιστα υπόψιν πως τα δύο ξεχωριστά "τμήματα" (κιθάρες και σαντούρια) θα πρέπει να εργάζονται και να συν-εργάζονται στο ίδιο ρεπερτόριο χωρίς να μειώνεται το ενδιαφέρον των συμμετεχόντων, σε ένα μουσικό περιβάλλον που θα πρέπει να ακούγεται οικείο ακόμα και σε αυτούς που δεν είχαν ακούσει ποτέ τους αυτή τη μουσική και ταυτόχρονα να μην είναι βαρετό για εκείνους που είχαν ακούσει ή ακόμα και παίξει manouche σε επαγγελματικό ή ημι-επαγγελματικό επίπεδο.

Πιστεύω πως, ύστερα από πολλή δουλειά που έγινε "στα παρασκήνια" με την Ουρανία, καταφέραμε να οργανώσουμε ένα εκπαιδευτικό υλικό το οποίο να είναι εύκολα προσεγγίσιμο σε παίχτες με μικρή εμπειρία στο όργανο (είτε στην κιθάρα, είτε στο σαντούρι), αλλά που την ίδια στιγμή να είναι και πολυεπίπεδο ώστε να μπορεί να φτάσει κανείς σε βάθος τόσο θεωρητικής ανάλυσης όσο και πρακτικής εκτέλεσης.

Δημήτρης Μυστακίδης

Στο κομμάτι που αφορά στις κιθάρες, θέλω να πιστεύω πως κατάφερα στο μέτρο του δυνατού, να κρατήσω έντονο το ενδιαφέρον των συμμετεχόντων, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους ασχολούνται επαγγελματικά ή ημιεπαγγελματικά με το είδος και δραστηριοποιούνται σε μπάντες που αυτή τη στιγμή διαμορφώνουν τον μουσικό χάρτη της jazz manouche σκηνής στην Ελλάδα. Πιστεύω πως όλοι ανεξαρτήτως επιπέδου έφυγαν από το χωριό έχοντας ανέβει ένα μουσικό σκαλί ψηλότερα, παίρνοντας μαζί τους (τουλάχιστον) κάτι που πριν δεν γνώριζαν (συμπεριλαμβανομένου βεβαίως κι εμού του ιδίου).

Το κομμάτι στο οποίο θα ήθελα να σταθώ γιατί μου έκανε ιδιαίτερα θετική εντύπωση, είναι το ότι καταφέραμε όλοι μαζί να φτιάξουμε μια "παρέα γύρω από τη φωτιά"

Κώστας Μακρυγιαννάκης

(όπου "φωτιά" τα μουσικά αντικείμενα με τα οποία καταπιανόμαστε κάθε φορά), την οποία ο καθένας τροφοδοτούσε με "ξύλα" (=πληροφορίες) και την κρατούσαμε ζωντανή. Αυτή θεωρώ πως ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία όλων μας, το ότι δηλαδή συνδιαμορφώσαμε μέσα από διάλογο και ανταλλαγή πληροφοριών και εμπειριών την εκπαιδευτική διαδικασία.

Κλείνοντας, θα ήθελα να ευχαριστήσω με όλη μου την καρδιά την φίλη και εξαιρετική συνεργάτη Ουρανία Λαμπροπούλου. Τη διοργάνωση του Μουσικού Χωριού που μας στήριξε σε αυτή μας την προσπάθεια και ιδιαίτερα τον Θύμιο Ατζακά και τον Κώστα Μακρυγιαννάκη. 

Τους εξαίρετους συναδέλφους που μας βοήθησαν στο να πραγματοποιηθεί με τον αρτιότερο δυνατό τρόπο η συναυλία μας και μας τίμησαν με την παρουσία τους επί σκηνής: Δημήτρη Μυστακίδη, Δήμο Βουγιούκα, Κώστα Μακρυγιαννάκη, Δημήτρη Πολίτη, Έλενα Μαλάμου, Tcha Limberger, Renaud Crols.

Κ. Γκολφινόπουλος, Γ. Τζιάλλας, Δ. Πολίτης, Ε. Μαλάμου,
Γ. Παπαβασιλείου, Γ. Βακαλούδης

Τα παιδιά που έκαναν τον ήχο (γειά σου Λεωνίδαααα παιχτούρα) και όλους τους εθελοντές του Μουσικού Χωριού που ήταν δίπλα μας καθόλη τη διάρκεια της διοργάνωσης για να αντιμετωπίσουμε μικρά ή μεγαλύτερα προβλήματα όποτε αυτά προέκυπταν.

Ε. Κουρελάκου, Μ. Σπυράκου, Δ. Βουτσιλά, Β. Αργυρίου

Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συμμετέχοντες που μας εμπιστεύτηκαν 6 μέρες από το καλοκαίρι τους: Μαριάννα Σπυράκου, Δανάη Βουτσιλά, Shir Teper, Γιάννη Βακαλούδη, Γιάννη Πουρνάρα, Κωνσταντίνο Γκολφινόπουλο, Ελβίρα Κουρελάκου, Γιώργο Παπαβασιλείου, Βένη Αργυρίου.

Ελπίζω να τα πούμε σύντομα!

Γιάννης Τζιάλλας

Gadjo Dilo - Manouche de Grec

- Κώστα χρόνια πολλά κατ' αρχάς και καλή χρονιά. Πες μας δυο λόγια για τους Gadjo Dilo. Τί σημαίνει το όνομά σας και πώς ξεκινήσατε;

Χρονια πολλα Γιαννη και καλη χρονια! Το ονομα μας το πηραμε απο την ομοτιτλη ταινια του Tony Gatlif περισσοτερο γιατι αντιπροσωπευει τους χαρακτηρες μας. Ειναι μια τσιγγανικη εκφραση που σημαινει "παλαβιαρης μπαλαμος".
Το σχημα γεννηθηκε τον ιουνιο του 2009 απο εμενα τον σωτηρη και τον τατου. Πηγαμε ελευθερο καμπινγ για προβες στην Eλαφονησο και σε δυο μερες καναμε και το πρωτο μας live στο χωριο.

- Παρατηρώ κι από τη σελίδα σου στο fb αλλά και από το site της μπάντας ότι υπάρχει μια νοσταλγία για την παλιά Αθήνα. Είναι με τον ίδιο τρόπο και η μουσική σας μια νοσταλγική ματιά προς τα πίσω;

Πραγματι, αγαπαμε τα ωραια, τα παλια, τα μαγκικα και τα τσιφτικα! Θελουμε να πιστευουμε οτι αυτα τα στοιχεια υπαρχουν μες την μουσικη μας φινετσα και αυτο ειναι ξεκαθαρο και σημαντικο για μας.

- Μας ετοιμάσατε ένα υπέροχο φρεσκότατο βίντεο. Μια διασκευή στο "Πέφτεις σε λάθη" του Βασίλη Τσιτσάνη. Νιώθεις την ελληνική μουσική με κάποιους τρόπους να συνδέεται με την jazz manouche και τη μουσική των τσιγγάνων γενικότερα;

Εχουμε ενα καινουργιο βιντεακι και ειμαστε πολυ χαρουμενοι γιατι ειναι πολυ κεφατο και λαμπερο. Ευχαριστουμε τον Χαρη Κρεκουκιωτη που το ανελαβε. Και το βιντεο και η φωτογραφηση ηταν μια αξεχαστη εμπειρια στον πολυ φιλικο μας χωρο το καφενειο "οι Θεσσαλοι" που καναμε και το πρωτο μας live στην αθηνα το 09'.
Οσον αφορα την σχεση ελληνικης μουσικης και manouche το φαινομενο ειναι εντονο στον Χιωτη λογω επιρροης απο τον Django.
Αλλωστε ολα τα χασαποσερβικα μετατρεπονται ευκολα σε Swing.
Απο την αλλη υπηρξαν πολλοι καλοι ελληνες τσιγγανοι μουσικοι και τραγουδιστες (αυτο ειναι παραδοση τους...) που βαλανε το ταπεραμεντο τους μεσα στην μουσικη μας, στα τραγουδια μας.
Η διαφορα και η δυσκολια ειναι οτι τα manouche κομματια ειναι οργανικα και εχουν φορμα που ειναι σημαντικη για τον jazz αυτοσχεδιασμο ενω τα δικα μας ειναι τραγουδια φτιαγμενα για τον στιχο.

- Είναι αυτό το βίντεο μια μικρή γεύση για το τί θα ακολουθήσει; Να περιμένουμε σύντομα μια δισκογραφική δουλειά από τους Gadjo Dilo κι αν ναι, θα περιλαμβάνει κυρίως διασκευές ή και δικές σας συνθέσεις;

Μια μικρη γευση! Η καινουργια μας δουλεια ονομαζεται Manouche de grec και περιλαμβανει ελληνικα τραγουδια και οργανικα που μας αρεσαν...

- Ως μουσικοί είστε αρκετά πολυδιάστατοι. Και εσύ και ο Σωτήρης ο Πομόνης τουλάχιστον ξέρω πως έχετε βρεθεί σε διάφορα μουσικά μονοπάτια από το ροκ μέχρι την τζαζ. Τί είναι αυτό που σας μίλησε στη μουσική του Django;

Πολυστατοι και πολυδιασπαστοι. Συμφωνουμε διαφωνωντας και διαφωνουμε συμφωνωντας!! Θελω να αναφερω για τα παιδια:
Ο Σωτηρης ετοιμαζει 3ο cd με τους September και τον βλεπω να φευγει για heavy περιοδεια στην ιαπωνια.
Ο Τατου μολις ετοιμασε το cd με τα Paradoxonia (ενα απο τα πιο ενδιαφεροντα σχηματα jazz με βιμπραφωνο, γκαιντα, μπασο, τυμπανα)
Να μην πω για την τρομπετα και τα tattoo.
O Σεργιος ενας δεξιοτεχνης του jazz βιολιου παιζει με 2-3 σχηματα και καθε τοσο μας λεει οτι εγραψε μουσικη για ντοκυμαντερ η διαφημιστικο.
Ο Γιωργος ενα ατομο αφιερωμενο 100% στη μουσικη. Μελος των Go Jam Group που εχουν κυκλοφορησει ενα πολυ ωραιο cd πριν 2 χρονια αλλα και μελος των je swing με τον φιλο μας τον Αντωνη.
Και τελος η Ηλιαννα μας! Καταπληκτικη φωνη και ενεργεια. Ειμαστε πολυ τυχεροι που ενσωματωθηκε στο σχημα μας! Οσο για το ταλεντο της οι συνεργασιες της με μουσικους οπως ο Κιουρτσογλου, ο David Lynch, o Αστερης και ο Λυμακης μιλανε απο μονες τους.

- Από την αρχή στα Djangofest στην Αθήνα, αν δεν κάνω λάθος φέτος παίξατε και στη Θεσσαλονίκη; Μίλησέ μας λίγο γι' αυτή την εμπειρία. Πώς ήταν το φετινό Djangofest και τί πιστεύεις ότι θα έπρεπε να βελτιωθεί στο μέλλον;

3 στην αθηνα και 1 στην θεσσαλονικη! Ειμαστε χαρουμενοι και για εναν ακομα λογο, γιατι ειναι ενα φεστιβαλ που γινεται απο την αγαπη για τον Django μιας παρεας που ολο και μεγαλωνει.
Ενα μεγαλο ευχαριστω στην Εφη (Diminuita) που σηκωνει καθε φορα το μεγαλυτερο βαρος της οργανωσης.
Το φετινο ηταν το καλυτερο γιατι ηταν δωρεαν, σε ανοιχτο χωρο (μια μικρογραφια του samois djangofest) με χωρο κατασκευαστων οργανων και ατελειωτο jam...
Η πληροφοριες μου λενε πως το επομενο θα ειναι υπερπαραγωγη!!

- Σε ποιο βαθμό η καθημερινότητα στην Ελλάδα επηρεάζει τη μουσική σας; Είναι η τέχνη καθρέφτης μιας κοινωνίας ή τελικά μπορεί να είναι και κάτι πέρα κι έξω από αυτή;

Μου φαινεται πως η τεχνη ειναι μια εννοια λαστιχο που ο καθενας μπορει να το τραβηξει μεχρι να βαλει και τον εαυτο του μεσα. (Όπως ο υπογραφων)
Η προσωπικη μου γνωμη τεινει προς την μερια που λεει οτι ειναι εξω.
Ολες οι πλευρες μπορουν να εχουν επιχηρηματα αλλα νομιζω οτι ειναι θεμα πιστης η θεσης και οχι ας πουμε επιστημονικης λογικης εξετασης

- Έχεις κάνει μια εξαιρετική, κατά τη γνώμη μου, κιθαριστική δουλειά, την "Ενατένιση". Πες μας δυο λόγια γι' αυτήν και το σπουδαιότερο, πώς μπορεί να προμηθευτεί κανείς τον δίσκο.

Σε ευχαριστω πολυ. Χαιρομαι να το ακουω απο ενα συναδελφο αυτο.
Η ενατενιση ειναι ο καθρεπτης του εσωτερικου μου κοσμου (να και ο καθρεπτης που λεγαμε )Το cd αυτο δεν πωλειται αλλα χαριζεται.
Οποιος ενδιαφερεται η ειναι περιεργος ας μου στειλει μηνυμα να του δωσω.

- Τι θα έλεγες σε αυτούς που δε έχουν ακούσει ακόμα την μπάντα;
Gadjo Dilo live: Πού, πότε και γιατί;

Ενα θελω να πω:

Οι Gadjo Dilo οταν παιζουν live ξεχνουν τα βασανα της ζωης και δινονται ολοψυχα στην μουσικη που αγαπανε...


Το επομενο μας live ειναι στις 17/1/13 στο FAUST bar theater Καλαμιώτου 11 & Αθηναΐδος 12
Σας περιμενουμε.

Συνέντευξη με τον Αντρέα Καραγιάννη (Leveler Guitars) για τις κιθάρες, το σύμπαν, και τα πάντα!

(Ντάξει, σχεδόν για τα πάντα....!)

- Λίγες μέρες μετά το 3ο Djangofest στην Αθήνα. Μια διοργάνωση που περιλάμβανε πολλούς μουσικούς, αλλά και οργανοποιούς. Ποιές οι εντυπώσεις σου;

-Οι καλύτερες!!!Η οργάνωση και η διεκπεραίωση έγινε από τους ίδιους τους μουσικούς και φίλους εθελοντές. Η είσοδος ήταν δωρεάν και η προσέλευση του κόσμου μεγάλη. Τα επιπλέον στοιχεία ήταν ότι ήμασταν 5 οργανοποιοί που εκθέταμε τις κιθάρες που κατασκευάζουμε… ελεύθερες για να έρθει σε επαφή ο κόσμος με την gypsy jazz κιθάρα και φυσικά το ατέλειωτο jamming στο χώρο των οργανοποιών.
Επίσης, η gypsy jazz ως παραμύθι για τα παιδιά και η κατασκευή της κιθάρας manouche από χαρτί προκάλεσε το ενδιαφέρον των παιδιών αλλά και των γονιών τους. Το φεστιβάλ είχε απόλυτη επιτυχία και εύχομαι να καθιερωθεί και να πραγματοποιείται κάθε χρόνο… και γιατί όχι άλλωστε… μόνο από εμάς εξαρτάται! 

  
 - Πώς ξεκίνησες με την κατασκευή και πως σε έφερε ο δρόμος στα μονοπάτια ενός τόσο ιδιαίτερου στυλ όπως η Jazz Manouche;

-Είναι πολύ απλό! Η gypsy jazz αποτελεί μεγάλο μέρος της μουσικής που ακούω… τα όργανα που κατασκευάζω είναι κατά κύριο λόγο τα όργανα που παίζονται στα είδη μουσικής που ακούω… ήταν λοιπόν φυσικό συνεπακόλουθο να προχωρήσω στη κατασκευή κιθάρας manouche.

- Όσοι ασχολούμαστε με το είδος έχουμε κατά καιρούς ξεφυλλίσει τους τιμοκαταλόγους κατασκευαστών με τιμές οργάνων (καινούριων) να κυμαίνονται από 3,000 έως 8,000 ή και 10,000 ευρώ. Πιστεύεις πως αυτές οι τιμές δικαιολογούνται για την κατασκευή ενός οργάνου; Το κόστος της πρώτης ύλης μπορεί να είναι πραγματικά τόσο μεγάλο;

- Όχι δε δικαιολογούνται… οι πρώτες ύλες δεν είναι τόσο ακριβές… το όργανο μπορεί να είναι καλό αλλά η υψηλή τιμή του το κάνει προσιτό σε ελάχιστους, ενώ αν το ίδιο καλό όργανο είχε τιμή προσεγγίσιμη από μεγαλύτερη μερίδα ανθρώπων θα έκανε τη gypsy jazz να ακούγεται στα αυτιά περισσότερων… πρόκειται εξάλλου για λαϊκή μουσική… δε μπορεί να είναι τίποτα ελιτίστικο, από τα όργανα μέχρι το εισιτήριο μιας συναυλίας…. οι οργανοποιοί όπως δυστυχώς και πολλοί μουσικοί, ξεχνάνε ότι ο στόχος είναι η μουσική για τον άνθρωπο, για το κοινωνικό σύνολο που θα ‘’εξημερωθεί’’ και θα αποκτήσει κουλτούρα και μουσική παιδεία.

- Θα ήθελα να μας πεις δυο πράγματα για τις κιθάρες τώρα. Ποιά η διαφορά ανάμεσα σε μια D hole και μια oval hole, ηχητικά και τεχνικά (μέγεθος, μήκος κλπ). Επίσης ποιά η διαφορά ανάμεσα σε μια κατασκευή κιθάρας τύπου Selmer και μιας κιθάρας τύπου Favino ή Busato;

- Η oval hole είναι η κιθάρα που χρησιμοποιείται κυρίως για σόλο χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν κρατάει το ρυθμό. Η D hole είναι αυτή που κρατάει το ρυθμό και έχει πιο γεμάτο και μπάσο ήχο… ξεκίνησε με μικρή κλίμακα αλλά πλέον δύσκολα εντοπίζω καινούργιες D hole με μικρή κλίμακα… προτιμάται η εκδοχή με την μεγάλη κλίμακα που έχει πέρα από τον πιο γεμάτο ήχο και την ίδια ικανότητα για σόλο… πολλές φορές θεωρείται και καλύτερη από την oval. Οι Selmer κιθάρες είναι τα πρότυπα αλλά οι Busato-favino έχουν λίγο πιο μεγάλο σώμα οπότε μεγαλύτερος χώρος για την αναπαραγωγή του ήχου και λίγο διαφορετικό οπλισμό στο καπάκι-top.  

Η ουσία είναι ότι όλες τους χρησιμοποιούνται στην gυpsy jazz μουσική και οι διαφορές στο ηχόχρωμα είναι κάτι που χρειάζεται αλλά είναι και υποκειμενικό το ζήτημα περί καλύτερου ή όχι ήχου.

- Πώς είναι η κατάσταση για την οργανοποιεία στην Ελλάδα; Πόσο δύσκολο είναι για έναν κατασκευαστή να επιβιώσει ανταποκρινόμενος στην ανάγκη για υψηλή ποιότητα αλλά ταυτόχρονα χαμηλές τιμές;

 - Η κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα είναι εξαιρετικά δύσκολη για όλους τους επαγγελματίες! Φυσικά και για τους μουσικούς και κατ’ επέκταση για εμάς τους οργανοποιούς. Οι τιμές μας σε γενικές γραμμές είναι λίγο υψηλότερες από τα βιομηχανικά μοντέλα της entry level κατηγορίας, αλλά η ποιότητα του ήχου και της κατασκευής πολύ ανώτερα και φυσικά πάντα υπάρχει το μεγάλο θέμα της υποστήριξης μετά την πώληση. Για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε όμως αυτά από μόνα τους δεν είναι αρκετά! Όταν έχει χαθεί η αγοραστική δύναμη λόγω της ανεργίας και της συνεχιζόμενης ύφεσης ή ο φόβος κυριαρχεί στη ζωή και στην καθημερινότητα των Ελλήνων. 
Είναι σχεδόν μάταιο να προσπαθούμε να πουλήσουμε ένα είδος πολυτελείας και μάλιστα τόσο ειδικευμένο.


- Το Djangofest ήταν μια διοργάνωση που βασίστηκε αποκλειστικά στην εθελοντική προσφορά. Πιστεύεις πως ο κόσμος που αγαπάει την τέχνη μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση σε μια περίοδο που βία, ακρότητες και καταπίεση κυριαρχούν στην Ελληνική κοινωνία;  

 -Το Djangofest ήταν η καλύτερη απόδειξη πως η συμμετοχή και η εθελοντική προσφορά έχει εξαιρετικά αποτελέσματα. Όλα διοργανώθηκαν και στήθηκαν από τους μουσικούς και φίλους εθελοντές, οι ίδιοι είχαν αναλάβει και κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ να κάνουν κάποιες δουλειές, από το σκούπισμα ως τα φώτα, από την βοήθεια στο μπαρ ως την αφήγηση του παραμυθιού στα παιδιά. Δηλαδή οι άνθρωποι της τέχνης έδωσαν απλόχερα στον κόσμο την τέχνη και ο κόσμος το εκτίμησε γεμίζοντας τους χώρους του φεστιβάλ και τις 2 μέρες. Ήταν η απόλυτη επιτυχία. 
Σε περιόδους δύσκολες οι άνθρωποι πάντα προσπαθούσαν να βρουν διέξοδο σε κάθε μορφής τέχνη. Η μουσική θαρρώ πως είναι πιο κοντά στον περισσότερο κόσμο και μέσα από αυτή έχει εκφραστεί αμέτρητες φορές ακόμα και στο πρόσφατο πολιτικό παρελθόν της Ελλάδας. Εύχομαι να είναι το αναλγητικό μας, το δυναμωτικό μας, το φάρμακό μας για μια ακόμα φορά και να δώσει δύναμη ώστε να ξεπεράσουμε τη βία, τη φτώχεια, την εξαθλίωση και τις ακρότητες.

 

- Εκτός από οργανοποιός, είσαι και ένας πολύ ενεργός πολίτης. Μάλιστα, υποψήφιος στις τελευταίες εκλογές. Πώς συνδυάζεται η αγάπη για την τέχνη και η ενασχόληση με τα κοινά;

 
- Δε μπορεί να γίνει αλλιώς! Είναι όμως πολύ απλό και κατανοητό το γιατί! 
Χωρίς την τέχνη η ζωή θα ήταν ανάλατη, αλλά για να έχει ο κόσμος πρόσβαση στην τέχνη θα πρέπει πρώτα να έχει ζωή, και μετά!!! 
Καλή ζωή εμπλουτισμένη με τέχνη κάθε μορφής και όλα τα καλούδια της εργασίας και του κόπου του… Όταν λοιπόν ενώ δουλεύω για να ζήσω (και κατ’ επέκταση θέλω να έχω αξιοπρεπή ζωή μέσα από την ίδια την εργασία μου), ταυτόχρονα υπάρχουν τα παράσιτα της μέχρι τώρα εξουσίας που δε με αφήνουν να κάνω τα παραπάνω και με απομυζούν χωρίς να μου προσφέρουν τίποτα παρά δυσκολίες, πρέπει να ασχοληθώ μαζί τους. Ένα μεγάλο θέμα που δυστυχώς δε γίνεται αντιληπτό από τον περισσότερο κόσμο μιας και τις προηγούμενες δεκαετίες καλλιεργήθηκε με επιτυχία ο ατομικισμός και ο στόχος του δημοσιοϋπαλληλικού ιδεώδους. 
Πορεύτηκα μέχρι τώρα στη ζωή μου μέσα από το κοινωνικό σύνολο και όχι απέναντι σε αυτό! Αραχτός στη καρέκλα μου βρέξει χιονίσει. Αν το κοινωνικό σύνολο έχει προβλήματα πρέπει να τα λύσω ώστε να λυθούν και τα δικά μου. Αυτή ναι μεν είναι και η αιτία της ενασχόλησης μου με τα κοινά, αλλά θα μπορούσε κάποιος να πει ότι ενεργώ "εκ του πονηρού". 

 Μακάρι να έβλεπαν όλοι τη λύση των δικών τους προβλημάτων, πρώτα στη λύση των προβλημάτων των συνανθρώπων τους! Έτσι θα ένοιωθαν ότι είναι μέρος του συνόλου, κρίκος της αλυσίδας και θα νοιάζονταν να μη σπάσει κανένας άλλος κρίκος, ώστε να υπάρχει η δύναμη της συνοχής σε αυτή την αλυσίδα που λέγεται κοινωνία. 
Δεν ασχολούμαι όμως με τα κοινά "εκ του πονηρού", από μικρός έτσι ήμουν!
Απαιτούσα την κοινωνική δικαιοσύνη. Δεν είναι τυχαίο το brand name Leveller στα όργανα που κατασκευάζω. Σημαίνει κοινωνική δικαιοσύνη και είμαι επηρεασμένος από την αγαπημένη μου αγγλική μπάντα τους Levellers που πήραν το όνομά τους από το ριζοσπαστικό πολιτικό κίνημα των Levellers στην Αγγλία του 1750 περίπου, όπου διεκδικούσαν τα αυτονόητα: δικαιοσύνη, ισονομία, ισότητα, ελευθερία λόγου κλπ... Πρώιμοι κομμουνιστές, αναρχικοί… Οι στίχοι των Levellers έχουν πολιτικό και κοινωνικό περιεχόμενο, απορώ πως δεν είναι δημοφιλείς στην Ελλάδα… ίσως φταίει ο ήχος τους, το αγγλικό folk-rock με το βιολί και το μαντολίνο… τέλος πάντων...

- Κλείνοντας: πού μπορούμε να βρούμε τον Αντρέα Καραγιάννη, να ακούσουμε τα όργανα του και να συζητήσουμε μαζί του;

 
- Το εργαστήρι μου βρίσκεται στο Αγρίνιο, στη Δυτική Ελλάδα, Ανάμεσα στο Μεσολόγγι και τη Λευκάδα. Εδώ μπορεί να έρθει όποιος ενδιαφέρεται να ακούσει, να παίξει, να ξαναπαίξει, να πιάσει, να δοκιμάσει τα όργανα και να συζητήσουμε ότι θέλει… 
Γίνεται πανηγύρι κάθε φορά που έρχονται μουσικοί! Ένα τραύμα μου από τα παλιά, είναι πως κάθε φορά που πήγαινα σε κάποιο κατάστημα μουσικών οργάνων να δοκιμάσω κάποιο από αυτά, είχα τον πωλητή πάνω απ’ το κεφάλι μου να μου προκαλεί άγχος για να τελειώνω γρήγορα… τι να καταλάβω και τι να τον ρωτήσω;

Django Reinhardt For Band In A Box!

Πως να ξεκινήσω με αυτή την ιστορία;

Ο Στέλιος Πάνος είναι ο δεύτερος Έλληνας που γνωρίζω (ο πρώτος είναι ο Θανάσης Τσιντσιφάς, δημιουργός του wiki "Djangopedia"), που έχει συνεισφέρει ένα πάρα πολύ σπουδαίο έργο σχετικό με τη μουσική του σπουδαίου Django Reinhardt.

Μου έρχονται στο μυαλό τα λόγια του Michael Dregni από το βιβλίο του "Gypsy Jazz: In Search of Django Reinhardt and the Soul of Gypsy Swing". 

Σχολιάζοντας το πόσο δύσκολο ήταν μέσα στη δεκαετία του '80 να βρει κανείς τη μουσική του Django, o Dregni γράφει:

"It was tough to find what you wanted, hard to know what you were getting, and difficult to determine if what you got was the real deal".

Κι όμως μέσα σε λίγα χρόνια και μετά την κυκλοφορία από την εταιρεία "Frémeaux & Associés" σε CD, των "απάντων" του Django ("Intégrale Django Reinhardt") και εν μέρει εξαιτίας μιας σειράς ευτυχών συμπτώσεων που έχουν να κάνουν με την επάνοδο της Jazz γενικότερα, την διάδοση της Jazz manouche ειδικότερα μέσω του Ιnternet, αλλά και την ανάπτυξη ειδικών software που βοηθούν στην γραφή και στην αναπαραγωγή της μουσικής για εκπαιδευτικούς λόγους, το έργο του Django δεν είναι απλά προσβάσιμο σε όλο και περισσότερους μουσικούς που επιθυμούν να το μελετήσουν, αλλά έχει γίνει κι ένα από τα προσφιλέστερα αντικείμενα για νέους κιθαρίστες κι όχι μόνο.

Όλα αυτά δεν είναι παρά μια διαπίστωση. 

Πίσω όμως από τις διαπίστωσεις υπάρχουν άνθρωποι απ' όλον τον κόσμο, οι οποίοι έχουν δουλέψει πραγματικά πολύ σκληρά για να έρθει ξανά στο προσκήνιο το έργο του Django Reinhardt.

Ο έλληνας μουσικός Στέλιος Πάνος, έχει κάνει ένα πολύ σημαντικό έργο πάνω στο software "Band In A Box" για τη μουσική του Django Reinhardt αλλά και του μεγάλου Charlie Christian.

200 σόλο και άλλα 200 διάσημα θέματα του  Django Reinhardt έχουν αποτυπωθεί από τον Στέλιο, νότα-νότα. 

Με τη βοήθεια του προγράμματος "Band In A Box"(το οποίο φυσικά θα πρέπει κανείς να το προμηθευτεί ξεχωριστά), μας δίνεται η δυνατότητα να επιβραδύνουμε ή να επιταχύνουμε τα σόλο, να δούμε τα ακόρντα, να εκτυπώσουμε κλπ κλπ.

Χωρίς περισσότερα λόγια: Ο Στέλιος Πάνος μας κάνει την τιμή να προσφέρει με έκπτωση 50% τα αρχεία με τα σόλο για το Band In A Box σε όλους του Έλληνες που θα επικοινωνήσουν μαζί του μέσω της σελίδας του:

Django Reinhardt For Band In A Box

Ελπίζω να έχω τη χαρα να είμαι από τους πρώτους! 

Daniel Givone Masterclass (Paris 08.03.2011)

   Ο Daniel Givone είναι ένας από τους μαίτρ του είδους. Διαρκώς ενεργός εκτελεστής, δάσκαλος και δημιουργός με ένα πραγματικά προσωπικό στυλ.   

Το masterclass που ακολουθεί το παρακολούθησα τον Μάρτη του 2011  στη Swing Romane Academie στο Παρίσι. 

O Daniel μιλάει για όλα. Για το ρυθμικό παίξιμο, τα arpezzios, το σόλο. Δείχνει κάποια αγαπημένα του licks ...και για φαντάσου, εντελώς τυχαία, περνάει έξω από την αίθουσα ο Romane, ο οποίος αποφασίζει να πει κι αυτός 2-3 πραγματάκια σε μια "guest" μη προγραμματισμένη εμφάνιση (Part 7).

 

Ένα χορταστικό, σχεδόν 4ωρο βίντεο που μεταφέρει εκτός από πολύ σημαντικές πληροφορίες για την jazz manouche, και το εξαιρετικά ζεστό και φιλικό κλίμα που επικρατούσε (κι ακόμα επικρατεί) στην ακαδημία (να σημειώσω εδώ πως όταν είχε masterclass μέχρι και η γραμματέας έκλεινε το γραφείο για να το παρακολουθήσει).

Ποιός είναι ο Daniel Givone.

Daniel Givone Masterclass Video Part 1 

Daniel Givone Masterclass Video Part 2 

Daniel Givone Masterclass Video Part 3 

Daniel Givone Masterclass Video Part 4 

Daniel Givone Masterclass Video Part 5 

Daniel Givone Masterclass Video Part 6 

Daniel Givone Masterclass Video Part 7 

Daniel Givone Masterclass Video Part 8

Daniel Givone Masterclass Video Part 9   

Richard Manetti Masterclass (Paris 24.03.2012) - Witchcraft

Για όσους δεν γνωρίζουν, ο Richard Manetti είναι ένας νέος εξαιρετικά ταλαντούχος κιθαρίστας με 4 albums στο ενεργητικό του ("Père et fils" - 2007, "Selmer 607" - 2008, "For Stephane" - 2008 και "Why Note" - 2012). 

Για όσους επίσης δεν πρόσεξαν την ομοιότητα, ναι, είναι ο μεγάλος γιός του Romane! (Όχι πως η ομοιότητα είναι προφανής βέβαια... :) ) 

Στο master class που παρέδωσε ο Richard σήμερα (και που είχαμε την τύχη να βρισκόμαστε 2 Έλληνες, εγώ κι ο Ιάσωνας ο Σακελλαρίου - αυξάνεσθε και πληθύνεσθε η φυλή στο Παρίσι - ), ανέλυσε το jazz standard "Witchcraft" τoυ Cy Coleman, ένα εξαιρετικό τραγούδι που πρωτοτραγουδήθηκε από τον Franc Sinatra το 1957. 

Με αφορμή το κομμάτι κι αφού αναλύσει διεξοδικά τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος το ερμηνεύει, ο Richard μιλάει για το ρυθμικό παίξιμο, για τη μελέτη στο 2 - 4, για το push forward και το late back στην ερμηνεία μιας μελωδίας κ.α. 

Στο δεύτερο μέρος του σεμιναρίου αναφέρεται στον αυτοσχεδιασμό. Δεν θέλω να πω τίποτε άλλο γι'αυτό το κομμάτι του σεμιναρίου στο οποίο ο Richard είναι τουλάχιστον ισάξιος του Romane. 

Για όσους καταλαβαίνουν Γαλλικά, πιστεύω πως θα είναι πραγματικά μια απόλαυση αυτές οι ηχογραφήσεις. 

Δυστυχώς, δεν είχα τη δυνατότητα να τραβήξω βίντεο αυτή τη φορά. Αν κάποιος θέλει κάποια διευκρίνιση για τα πιασήματα των ακόρντων, το θέμα ή γενικά για οτιδήποτε, θα χαρώ να βοηθήσω. 

Richard Manetti Masterclass Part 1 

Richard Manetti Masterclass Part 2

GYPSY JAZZ GR!

Καλησπέρα σε όλους και όλες.

Μετά από αρκετό καιρό ιντερνετικής αδράνειας (6 μήνες!) λόγω της συνεργασίας μου με τους Άγαμους Θύτες στο Κ.Θ.Β.Ε. στη Θεσσαλονίκη, επέστρεψα επιτέλους στο παγωμένο Παρίσι και στο παραμελημένο μου blog...

Σας ζητώ συγγνώμη για τη μακρά απουσία, η οποία όμως απέδωσε καρπούς! :)

Μαζί με εξαιρετικούς νέους φίλους από τη Θεσσαλονίκη, πραγματικά ικανούς μουσικούς και λάτρεις του είδους, ξεκινάμε μια πιο οργανωμένη προσπάθεια τόσο για την ανάδειξη της gypsy jazz σκηνής στην Ελλάδα, όσο και για την ενίσχυση της κοινωνικής συναναστροφής όλων όσων αγαπούν τη gypsy jazz είτε ως μουσικοί είτε ως ακροατές.

Έτσι κάτω από την σκέπη του www.gypsyjazz.gr, προσπαθούμε να δημιουργήσουμε έναν νέο δραστήριο ιντερνετικό πυρήνα, με επίκεντρο την ελληνική gypsy jazz σκηνή (κι όχι μόνο), με μέλημά μας την προώθηση του ελληνικού Djangofest, των σχημάτων των ομάδων και των ατόμων που ασχολούνται με το είδος,  αλλά και την μουσική μας κατάρτιση γύρω από το στυλ.

Θα ήθελα να σας προσκαλέσω όλους να ακολουθήσετε το ταξίδι μας.

Πιστεύω πως δεν θα το μετανιώσετε.

Y.Γ. Εννοείται πως θα συνεχίσουμε να τα λέμε κι εδώ... ε;

Γιάννης Τζιάλλας